fbpx
24.9 C
Nicosia
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024
Value betting by RebelBetting - the easiest way to make money on sports
ΑρχικήΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣΜΟΔΕΣΤΙΑ: Oι καλοκαιρινές στιγμές της ήταν μοναδικές- Το γέλιο της όταν τα...

ΜΟΔΕΣΤΙΑ: Oι καλοκαιρινές στιγμές της ήταν μοναδικές- Το γέλιο της όταν τα φύλλα έπεφταν από τα δέντρα-Η απόφαση της μητέρας της να κρατήσει το μωρό με σύνδρομο Down- (Βίντεο-Φώτο)

-

Το βλέμμα της Μοδέστιας είναι αυτό που αφοπλίζει τους πάντες ενώ η αγάπη της για τη φύση είναι έκδηλη. Οι φετινές καλοκαιρινές διακοπές της Μοδέστιας ήταν μοναδικές και ανεπανάληπτες. Η Μοδέστια η οποία μόλις πρόσφατα κτύπησε το καμπανάκι του Παιδοογκολογικού Νοσοκομείου συνεχίζει να είναι και πάλι το χαρούμενο γελαστό μουτράκι που οι γονείς της και τα αδέλφια της υπεραγαπούν και δεν της χαλούν χατίρι.

Σε μια από τις εξορμήσεις της οικογένειας η μικρή Μοδέστια ζήτησε από το αδελφό της να ανεβεί πάνω στο δέντρο ώστε τα φύλλα να πέφτουν από τα κλαδιά του, και εκείνη όλο χαρά γελούσε από ευτυχία. Μοναδικές, ανεπανάληπτες μικρές στιγμές που μόνο όσοι έχουν ένα παιδί με σύνδρομο Down μπορούν να καταλάβουν πόσο αγάπη προσφέρει στους γύρω της.

Όπως μας ανέφερε η μητέρα της, Στέφανη η Μοδέστια, σε λίγες ημέρες θα πάει στο ειδικό σχολείο Απόστολος Βαρνάβας όπου εκεί είναι ολιγάριθμες τάξεις με διάφορα παιδιά ΑμεΑ. Στο ειδικό σχολείο πέραν των δεξιοτήτων που κάνουν στην τάξη, υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένες τάξης για λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, φυσιοθεραπεία, μουσικοθεραπεία καθώς επίσης και πισίνα.

Μοναδικές, ανεπανάληπτες μικρές στιγμές που μόνο όσοι έχουν ένα παιδί με σύνδρομο Down μπορούν να καταλάβουν πόσο αγάπη προσφέρει στους γύρω της.

Πρόσφατα, η μητέρα της Μοδέστιας, Στέφανη, έδωσε συνέντευξή στο περιοδικό Athensvoice και μίλησε για την γέννηση της μικρής αλλά και τα συναισθήματα της όταν έμαθε ότι θα έφερνε στο κόσμο ένα παιδί με σύνδρομο Down

«Η Μοδέστια ήρθε ξαφνικά όταν εγώ ήμουν 37 ετών, δεν το είχαμε προγραμματίσει. Αντιθέτως, ήμασταν ικανοποιημένοι με τα παιδιά που είχαμε και οι δύο από διαφορετικούς γάμους. Δεν καταλάβαμε πως, που, τι, πότε, ήταν εντελώς ξαφνικό, όμως αποφασίσαμε να το κρατήσουμε. Ένιωθα άγχος επειδή είχαμε πει ότι δεν θέλουμε άλλο παιδί και δεν ήξερα πως θα το έπαιρνε ο σύντροφός μου, κάτι το οποίο τελικά δεν χρειαζόταν να με απασχολεί, αφού ο ίδιος ήταν πιο δεκτικός από εμένα».

Μετά τον πρώτο μεγάλο υπέρηχο στον τρίτο μήνα, φάνηκε ότι όλα ήταν εντάξει, ωστόσο, μετά από ένα εξειδικευμένο τεστ που έπρεπε να κάνει η Στέφανη, φάνηκε ότι υπήρχαν αυξημένες πιθανότητες το μωρό να γεννηθεί με σύνδρομο down.

«Του είπα ότι δεν με νοιάζει, ότι και να είναι, εγώ θα το κρατήσω. Δεν το πήρα άσχημα, μέσα μου είχα και την ελπίδα ότι δεν θα γεννιόταν με το σύνδρομο. Σκέφτηκα ότι μια στις δεκαοκτώ οι πιθανότητες και ότι θα είναι ένα από τα υπόλοιπα δεκαεπτά».

«Ήταν ένα παιδί ζωηρό, όπως κάθε τετράχρονο, έπαιζε συνεχώς, ήξερε τα πάντα για τα κινητά και τα tablets. Δεν υστερούσε σε τίποτα από τα άλλα παιδιά, μόνο η ομιλία του αλλά και τι έγινε; Το ότι υπάρχει μια καθυστέρηση στο να κάνουν κάποια πράγματα, δεν αλλάζει κάτι».

Με τα αδέλφια της που την υπεραγαπούν

Λίγους μήνες αργότερα, ο υπέρηχος έδειξε ένα παιδί με πιο μικρά άκρα, έτσι ο γιατρός ζήτησε για άλλη μια φορά από την Στέφανη να κάνει την εξέταση, για να ξέρουν τι είναι αυτό που έχουν να αντιμετωπίσουν. «Μπορεί να χρειαστεί να γεννήσεις στο νοσοκομείο ή να έχω ασθενοφόρο έξω για να πάρει το παιδί αν έχει άλλα θέματα υγείας, μου είπε ο γιατρός. Όταν μου το έθεσε έτσι, κατάλαβα ότι δεν θέλω να το ρισκάρω».

Μέσα από μια ειδική εξέταση, φάνηκε τελικά ότι η Μοδέστια θα γεννιόταν με σύνδρομο down. Ωστόσο, η απόφαση της Στέφανη δεν άλλαξε, ήταν διατεθειμένη να κρατήσει το παιδί της. Παρόλα αυτά, όταν μαθαίνεις κάτι τέτοιο, είναι λογικό να υπάρξει φόβος και άγχος.

«Μόλις το έμαθα, έχασα για μια στιγμή την γη κάτω από τα πόδια μου, στεναχωρήθηκα, έκλαψα. Τα σκεφτόμουν όλα… Βλακεία μου, τώρα που το ζω και έχω το μωρό μου, που είναι τόσο υπέροχο. Είχα πάθει σοκ όταν το έμαθα. Όμως, όταν δεν το ζήσεις και δεν το ξέρεις, δεν μπορείς να καταλάβεις το συναίσθημα που έχω εγώ τώρα. Είχα δύο αγόρια και ήθελα τόσο πολύ να κάνω μια κόρη.

Στεναχωρήθηκα διότι σκέφτηκα ότι δεν θα μπορούσα να κάνω μαζί της, όσα ονειρευόμουν όταν έλεγα ότι ήθελα μια κόρη. Ήθελα να την περιποιούμαι, να την πάρω να γίνει μοντέλο, να μάθει μπαλέτο, που ήθελα πάντα εγώ να το κάνω. Κάποιες φορές ξέρεις, πράγματα που έχεις εσύ ως απωθημένα, τα βγάζεις στα παιδιά σου για να χαρείς μέσα από αυτά. Σκεφτόμουν το bullying που μπορεί να δεχτεί, το πώς θα την αντιμετωπίσουν τα αδέλφια της. Ένιωθα όλα αυτά τα συναισθήματα και ήταν τόσο μπερδεμένα σαν ένα κουβάρι μέσα μου».

Για να μπορέσει να καταλάβει τι ήταν αυτό που την περίμενε, αποφάσισε να μιλήσει με οικογένειες που έχουν παιδιά με σύνδρομο down. Τα μόνα άτομα που είχε δει στη ζωή της με σύνδρομο ήταν μεγάλα και δεν είχαν λάβει τις ανάλογες θεραπείες που υπάρχουν σήμερα για να μπορέσουν αν εξελιχθούν. Όταν γνώρισε μια οικογένεια με τον τετράχρονο γιο τους, άλλαξε ολόκληρη η κοσμοθεωρία της.

«Είδα πόσο ενθουσιασμένοι ήταν και για την δική μου την εγκυμοσύνη, αλλά και για το δικό τους το παιδί. Ήταν ένα παιδί ζωηρό, όπως κάθε τετράχρονο, έπαιζε συνεχώς, ήξερε τα πάντα για τα κινητά και τα tablets. Δεν υστερούσε σε τίποτα από τα άλλα παιδιά, μόνο η ομιλία του αλλά και τι έγινε; Το ότι υπάρχει μια καθυστέρηση στο να κάνουν κάποια πράγματα, δεν αλλάζει κάτι.

Ο μεγάλος μου γιος έφτασε τριών χρονών και μόνο εγώ μπορούσα να καταλάβω τι λέει. Μου έδωσαν τόση θετική αύρα και ενέργεια και μου εξήγησαν πόσο εκπαιδεύσιμα είναι τα παιδιά με σύνδρομο down και ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά».

- Advertisment -

πρεπει να διαβασετε:

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΖΥΓΩΝ/ΤΕΚΝΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ: Περιμένουν την δημόσια απολογία του Φειδία Παναγιώτου-Μια από...

Ατυχές περιστατικό χαρακτηρίζει με ανακοίνωση τους, ο «Σύνδεσμος Συζύγων/Τέκνων Αγνοουμένων οι 1619», που συνέβη στο Προεδρικό Μέγαρο κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης μνήμης...